Petri Bellonii Cenomani De aquatilibus, Libri duo cum iconibus ad viuam ipsorum effigiem, quoad eius fieri potuit, expressis. Ad amplissimum Cardinalem Castillionæum, Paris, Apud Carolum Stephanum, Typographium Regium, 1653. ,
Abramis fluuiatilis.
1. Abramidem Galli atque Angli Græcam dictionem secuti Une Bresme, Placentini Arbolicam, Itali Scardolam siue Scardam, Veneti Russatam vocauerunt. Latior & planior est piscis quàm Lasca: cuius generis qui mediocri sunt magnitudine, LutetiæHaseaux nuncupantur. Mihi sanè Plestyæ (de quibus iam antè diximus) huius piscium notas habere videntur: quarum color corporis albicat, & tota mole compressæ apparent. Oculorum pupilla non est ut in aliis nigra, sed veluti crystallina: iris ve {318} rò albissima, ac tredecim squamarum ordines utrinque in lateribus habent.
2. Est & alius piscis Abramidi simillimus, paulò tamen minor ac vilior, quem Galli Une Rosse (quasi vetulam Abramidem) Angli Roche vocant: húncque Abramidis Spurium esse autumant. Is nigricat in tergore Gardonis modo: pinnas quoque rubras habet. Sed quum Abramidi id non accidat, meritò ab Abramide diuersus esse iudicabitur. Corpus habet crassiusculum: caput quoque ad Gardonem potius, quàm ad Squalum accedens, leui rubore suffusum: Squamas aspectu tristiore: vilísque est apud piscatores ac vulgus pretii, carnísque insulsæ.