Petri Bellonii Cenomani De aquatilibus, Libri duo cum iconibus ad viuam ipsorum effigiem, quoad eius fieri potuit, expressis. Ad amplissimum Cardinalem Castillionæum, Paris, Apud Carolum Stephanum, Typographium Regium, 1653. ,
Holoturia.
1. Quæ Holoturia vocant (inquit Aristoteles 4. de partibus animalium) & pulmones, atque etiam plura huiusmodi alia in mari, parum sua natura à plantis differunt. Viuunt enim absolutè sine ullo {435} sensu, perinde ac plantæ. Nam & in terrestribus plantis sunt nonnulla eiusmodi, quæ & viuunt & gignuntur, aut in aliis sui generis, aut absoluta: quale etiam est, quod quidam recentiores in Parnasso monte epipetron vocant: hoc enim diu viuere potest suspensum. Cuius sententiam comprobare videtur Plinius, dum Holoturium diuersum quiddam à Tethya facere videtur. Tethya enim adhærendo viuit contrà quàm Holoturium sua ipsa obsolutione.