Petri Bellonii Cenomani De aquatilibus, Libri duo cum iconibus ad viuam ipsorum effigiem, quoad eius fieri potuit, expressis. Ad amplissimum Cardinalem Castillionæum, Paris, Apud Carolum Stephanum, Typographium Regium, 1653. ,
Chamæ pelorides.
1. Regias aut basilicas Chamas Galli Pelourdes, ad Peloridarum vocem accedentes dixerunt. Massilia Clonissas, Veneti Biueronos vel Piueronos, Genuenses Arsellas, Hispani Armillas, Anconitani, Rauennates & Ariminenses Pouerazos, quasi pauperculos nominant, quòd illic nimium popularis, pauperibúsque offerri solita sit. A luto autem, in quo tum manibus, tum retibus euerruntur, nomen habent: pilos enim lutum est. Alii dictas à Peloro monte Ciliciæ volunt. Differunt autem à Calcinellis, quòd turbinatiori & grandiori corpore constent. Calcinellæ enim (quæ & Beueraze dicuntur) compressiore sunt forma, testa translucida, ac multò quàm Chameleios teneriores. Media autem est inter asperam & læuem constitutione ac natura. Non enim ita horret ut aspera, neque ita glabrescit ut læuis: albo præterea ac fuluo emblemate distinguitur: unde Caparozolam dici puto, quòd ex rubro subfulua sit. Eius autem caro durior est, quàm læuium Tellinarum & Peuerazarum. Emollire aluum traditur. Sed & Diphibus copiosum, bonúmque succum gignere tradit, & stomacho gratum, nec facilè excerni.